Keer op keer is er wel een oorzaak aan te wijzen voor de mindere afstand die ik werp. Was in Bar de ring erg glad, was ik in Grootebroek niet fit en waren de omstandigheden vorige week in Ede zwaar hopeloos, vandaag viel het weer niet op z'n plek in Amersfoort. Het buitje dat vorige week in Ede net voor de wedstrijd viel, had ik nu wel kunnen gebruiken: de ring was naar mijn mening te stroef. Dat werd gecombineerd met een polshoogaccommodatie die in de sector lag en een lichaam dat niet helemaal fit was. Ik ben alweer een paar dagen verkouden, al dan niet van de laatste restjes hooikoorts gecombineerd met de veel te harde wind van de laatste dagen. Daarnaast sprong twee dagen geleden een rugspier op kramp tijdens een krachttraining en de twee dagen die ik daarna rust heb genomen zorgden misschien voor iets te weinig spierspanning.

Hoe dan ook, ook vandaag bereikte ik niet het gewenste resultaat met de slingerkogel. Had ik een week geleden nog vier van de vier geldig, vandaag waren het er slechts twee van de zes. Met de polshoogaccommodatie in mijn achterhoofd trok ik mijn linkerschouder omhoog en belandden de kogels rechts in het veld, maar waren mijn draaien te groot en hoefde er dus niet eens gemeten te worden. Slechts twee worpen hield ik mijn linkerschouder beter in bedwang en die landden op 65.52m (al staat er in de uitslag 65.22m) en 64.67m. Bekijk hier mijn beste worp (video gemaakt door Frank Koopmans).

Lees meer »

...voordat de wedstrijd van start ging. Afgelopen jaar is de mannenploeg van SAV gepromoveerd van de derde naar de tweede divisie en dus stond er dit jaar eenmaal kogelslingeren op het programma. Logischerwijs neem ik dat nummer voor mijn rekening. Echter aangekomen in Ede bleek er in het atleet/onderdeel overzicht dat was opgestuurd, geen kruisje te staan achter mijn naam bij het onderdeel kogelslingeren. Zodoende was ik wel ingeschreven, was er wel een startnummer toegewezen, maar mocht ik aan geen onderdeel deelnemen. Heel logisch dat de organisatie geen enkel seintje gegeven heeft dat er een atleet op de lijst staat zonder onderdeel en heel aardig dat de wedstrijdleider dan maar ter plaatse beslist dat je toch echt niet deel mag nemen...

Maar omdat de organisatie de wijzigingen van andere verenigingen ook niet allemaal had doorgevoerd mocht ik uiteindelijk toch nog deelnemen. Dat was nog eens een motiverend begin van een wedstrijddag... Daarbij kwam nog eens dat we moesten werpen uit de meest belachelijke ring die je kunt verzinnen: een kiezelring waar zelden uit geworpen wordt, dus met zo'n heerlijke zwarte laag erop. Dit soort ringen vind je volgens mij echt alleen in Nederland... zet je voor vele duizenden euro's een prachtige slingerkooi neer, verzuim je om voor een paar tientjes een fatsoenlijk toplaagje in de ring te leggen.

Lees meer »

Vandaag organiseerde mijn eigen vereniging een kogelslingerwedstrijd. Net als twee weken geleden waren dit ook weer twee wedstrijden met een korte pauze ertussen. Toen we begonnen was het nog een beetje fris, maar gedurende de eerste wedstrijd trok de lucht helemaal open en werd het zonnetje geassisteerd door een helder blauwe hemel. De ring was droog, niet te stroef en niet te glad. Goede omstandigheden dus.

Jammer genoeg liet ditmaal mijn gezondheid mij een beetje in de steek. Terug uit Montenegro ben ik verkouden geworden en dit weekend sloeg dat op mijn longen, oftewel ik hoest me suf. De werptrainingen afgelopen week waren dan ook niet echt veelbelovend.

Tijdens de wedstrijden heb ik mij vooral gericht op de aandrijving vanuit rechts en dat zorgde ervoor dat ik alle pogingen ruim binnen de ring bleef. Daarbij was ik jammer genoeg niet altijd voldoende ontspannen van boven. De eerste wedstrijd werd uiteindelijk een oplopende reeks die eindigde in 65.41m. Lang niet slecht voor hoe ik mij voelde. De tweede wedstrijd speelde mijn niet fit zijn duidelijker op want er was geen power meer aanwezig. Ik kwam dan ook niet meer verder dan 63.01m.

Afgelopen weekend heb ik deelgenomen aan de Europacup Winter Throwing in Montenegro. Ik heb geslingerd in de B-groep, waarin ik aan de hand van de PR's bij de middenmoot hoorde. Uiteindelijk eindigde ik als tweede in deze B-groep met 64.92m (video) en dit leverde een dubbel gevoel op. Tweede worden in deze groep was alweer een stap beter dan vorig jaar, maar qua afstand had er meer in gezeten. Het was lekker weer met een prachtig heldere hemel, maar er was ook een ring die een moeilijk te kraken noot bleek.

Door een foutje vertrokken we niet op de geplande donderdag maar op vrijdag, waardoor ik de ring niet heb kunnen uitproberen. De schok was dan ook wel groot toen ik de volgende dag begon met inwerpen en in eerste instantie alle kanten op stond te glijden. Dat verwacht je niet van een kurkdroge ring. Gelukkig kreeg ik tijdens de derde inworp weer enigszins het gevoel dat ik aan het slingeren was.

Tijdens de wedstrijd begon ik met 63.40m. Dat viel me nog alles mee gezien hoe traag ik draaide. De tweede worp was in principe beter gedraaid, maar die trok ik met links om zodat deze nog weer snelheid verloor en landde op 64.14m. De derde poging lag weer over de 64m, maar werd onterecht ongeldig gegeven. De volgende twee worpen waren ongeldig, maar gelukkig volgde er nog een 'lest best' van 64.92m. Niet de afstand waarop ik gehoopt had want ondanks de ring had ik verder kunnen werpen. Luister hier naar mijn interview met Losse Veter.

Lees meer »