Afgelopen weekend heb ik deelgenomen aan de Europacup Winter Throwing in Sofia, Bulgarije. Ik moest zaterdagochtend werpen in de B-groep. Jammer genoeg ging niet helemaal alles van een leien dakje. Ik stond braaf een uur van tevoren bij de callroom, toen we te horen kregen dat de wedstrijd een uur werd uitgesteld. Toen we later eindelijk aan de slag konden vond ik de ring er nogal vies uitzien. Echter toen ik dichterbij ging kijken bleken er twee gaten in de bovenste laag te zitten en deze brokkelden steeds verder af. Dat was wel een tegenvaller, want de dag ervoor had ik nog geworpen vanuit de (toen nog hele) ring en deze bleek heel lekker te draaien toen die nat was.

Bij de eerste worp ging het jammer genoeg gelijk mis. Ik ging tijdens mijn tweede draai in een gat staan en mijn voet gleed weg. Weg was mijn ritme en de kogel vloog in het net. Vanaf dat moment ging ik toch wat meer verkrampt draaien. De tweede worp kwam gelukkig wel in het veld en landde op 63,28m. Aangezien ik toch meer wilde, begon ik bij de derde worp wat te forceren en die eindigde ook weer in het net.

Daarna werd de volgorde omgegooid voor de finale. Niet nodig, want iedereen had zes pogingen, maar je kon wel gelijk zien op welke plek je stond. Zesde op dat moment, maar ik wou me absoluut nog verbeteren. Bij de vierde poging ging ik een beetje te veel slingeren met mijn bovenlichaam in de laatste draaien, waardoor ik de kogel totaal miste bij de afworp resulterend in 60,40m.

De vijfde poging raakte ik gelukkig weer iets beter en die landde na 64,45m. De zesde poging raakte ik voor mijn gevoel het lekkerst van allemaal, maar waarschijnlijk heb ik die toch iets trager gedraaid want deze eindigde op 63,79m. Uiteindelijk werd ik vijfde in deze B-groep. Bekijk hier mijn verste worp.

Mijn gevoel na de wedstrijd was een beetje tweeledig. Terugkijkend naar de trainingen van de afgelopen tijd, waarbij ik niet verder kwam dan 62 meter, kon ik heel tevreden zijn. Echter na de training van vrijdag, in de toen nog hele ring, had ik toch op iets meer gehoopt. Zelden had ik de laatste tijd zo lekker gedraaid. Dat bewaren we dan maar voor de volgende keer.

Wat ook wel erg jammer was, waren de weersomstandigheden. In Nederland scheen er een lekker zonnetje, maar in Sofia was het kil en druilerig. De buikproblemen, waar zowat de hele Nederlandse ploeg mee kampte, bleven mij gelukkig wel grotendeels bespaard: soms is het handig om het vlees over te slaan…