Vrijdagavond 9 september ben ik naar Heerhugowaard geweest voor een discuswedstrijd. Meestal neemt 's avonds de wind flink af en dat was ook vrijdag het geval. Niet zo gunstig dus voor discuswerpen. Ook werd het donker en de lichtmasten gaven niet echt afdoende licht. Wel was er maar een beperkt aantal deelnemers en dat zorgde voor een rappe wedstrijd.

Inmiddels begin ik het weer vaker voor elkaar te krijgen dat mijn eerste worp de beste is en dat resulteerde ditmaal direct in een nieuw PR van 44.25m. Verder wierp ik een redelijk constante serie, waar ik absoluut tevreden mee was. Nu nog een keer windje tegen treffen.

Zondag 11 september stond de laatste wedstrijd van het Nationale baancircuit in Hilversum op het programma. Dat werd weer heerlijk vroeg slingeren, maar dat ben ik inmiddels wel gewend en is voor mij niet echt een beperking. Wel werd ik een beetje beperkt door mijn lichaam. Ik liep alweer een aantal dagen met krampachtige spieren in mijn rechterbeen. Uiteindelijk bleek dit een paar dagen later toch weer een scheef zittende rugwervel te zijn. En dat terwijl mijn vorm toch al ver te zoeken was.

Gelukkig wierp ik in mijn eerste twee worpen direct twee keer over de 62m. Daarmee was ik verzekerd van de winst en kon ik wat technische puntjes uitproberen. Dat eindigde jammer genoeg in vier ongeldige pogingen. Wel won ik een door TOP International gesponsorde slingerkogel. Daar was ik heel blij mee, want die van mij begint alweer aardig te slijten...

Momenteel draai ik in de wedstrijd nog steeds met drie draaien ipv vier, omdat ik tijdens de draaien teveel uit mijn as ga waardoor ik te groot draai. Ik gebruik jammer genoeg mijn toegenomen kracht nog niet op een positieve manier en beweeg daardoor teveel van boven. Na de wedstrijd heb ik een aantal nuttige tips gekregen waarmee ik hard aan de slag ga. Ik hoop dan ook redelijk snel het gevoel met de kogel weer flink te kunnen verbeteren. Er zit in potentie namelijk zoveel meer in...