15 graden kouder dan een week geleden en met van tijd tot tijd regen stond ik op 8 oktober in het Belgische Alken voor een wedstrijd met kogelslingeren, gewichtwerpen en discuswerpen.

Bij het slingeren ging ik voor het eerst sinds maanden weer werpen met vier draaien en mijn laatste wedstrijd met gewichtwerpen was alweer anderhalf jaar geleden.

De omstandigheden waren niet ideaal. Een stuk frisser dan vorige week en regen die steeds op het verkeerde moment viel. Er lag een ring die voor het slingeren nat het fijnst was, maar voor discuswerpen droog een stuk fijner was. Jammer genoeg was het een tijd droog rond het slingeren en droogde de ring iedere worp iets meer op, zodat het iedere worp opnieuw aftasten was. En voor het discuswerpen viel er net weer een buitje waardoor de ring gladder was dan gewenst.

Ik begon de dag met slingeren. Het inwerpen verliep dramatisch: ik durfde weer niet te gooien en vergat mijn benen te gebruiken. Dat kostte me voor de variatie weer een handvat die de aanvaring met de paal niet overleefde. Gelukkig kon ik mij in de wedstrijd weer herpakken. De eerste worp lag direct over de 65m, maar mijn voet stapte net op de rand. Daarna volgden twee worpen die ruim geldig waren op 64.24m en 64.28m. De vierde worp was een mislukte, waarbij ik links weer teveel wegtrok. Daarna volgden nog twee geldige worpen op 62.83m en 63.27m.

Met gewichtwerpen worden kleine foutjes vaak hard afgestraft. Dus wat teveel wegtrekken met een linkerschouder of de benen niet genoeg gebruiken resulteert bij mij snel in een worp links- of rechtsaf. Mijn inworpen lagen niet op de afstand die ik wou werpen en toen forceerde ik tijdens de eerste wedstrijdworp, zodat deze links naast de lijn landde. De tweede worp was gelukkig degene waarnaar ik op zoek was: netjes beheerst en op 18.32m, bijna een meter voorbij mijn oude PR. Daarna volgden nog twee ongeldige worpen, gevolgd door 18m en 17.61m.

Als laatste onderdeel van de dag heb ik nog discus geworpen, maar die wilden absoluut niet vliegen. Ze kwamen een voor een als dooie vogeltjes uit de lucht vallen met 41.59m als beste. Het was een lange dag geweest met eerst een eind rijden en daarna een paar uur wachten. De power was op bij het discuswerpen en de ring gaf mij niet het vertrouwen om vol te gaan.

Uiteindelijk was het wel een geslaagde dag, want met slingeren heb ik, na maanden kwakkelen, weer de eerste stap in de goede richting gezet. Met gewichtwerpen heb ik mijn PR een meter opgeschroefd, al zit er nog meer in. En discuswerpen, daarvoor moet ik ook weer eens gaan trainen in een natte ring.