De afgelopen weken was het weer eens echt winter hier in Nederland. Leuk voor de schaatsliefhebbers, wat minder fijn voor de kogelslingeraar die gewoon buiten met z'n kogel staat te zwaaien. Want veel meer viel er afgelopen week niet te doen. Werpen zou een regelrechte aanslag zijn op het materiaal met een veld zo hard als beton. De weken ervoor kon ik nog wel werpen, maar ook dat was niet altijd even fijn met de voor Nederlandse begrippen steenkoude temperaturen. En als het dan nog windstil was..., maar ook daar doen we niet aan hier in het Westen. Gevoelstemperatuur tussen de -10 en de -25..., ach je wordt er wel hard van.

Wat een contrast dan met de krachttrainingen in een heerlijk verwarmde woonkamer. Wel opvallend dat het dan net twee keer een krachttraining was waarbij ik mij deze winter blesseerde. Al was dat waarschijnlijk meer de druppel dan de echte oorzaak. Ik heb altijd de neiging om met kleine pijntjes gewoon door te trainen. Soms gaat dat goed en verdwijnen ze vanzelf en soms herstellen ze niet lekker en merk je dat pas als het weer te laat is. De wervels in mijn bovenrug willen nog wel eens vast gaan zitten wanneer de spieren het zwaar hebben en dat is geen fijn gevoel. Gelukkig ben ik er tot twee keer toe weer snel vanaf geholpen door de therapeut. Uiteindelijk heb ik deze winter nog maar heel weinig trainingen hoeven schrappen. 

Het resultaat van de wintertrainingen tot nu toe is een toename van de kracht en een verbeterd gevoel met de kogel ten opzichte van vorig jaar. Ik ben een paar kilo zwaarder geworden en volgens mijn weegschaal is dat nog allemaal spier ook. Daarnaast heb ik gesprongen voor meer explosiviteit, gestoeid met hordes voor wat extra lenigheid, vaak met de medicinebal gespeeld en iedere week ook nog het een en ander hardgelopen. Al met al een uitgebreid programma waarvan ik dit jaar de vruchten hoop te plukken.

De eerste wedstrijden komen inmiddels alweer in het vizier. Half maart is de Europacup Winter Throwing en de week ervoor doe ik in Zwolle mee met de winterwerpwedstrijd. Er moeten met betrekking tot het slingeren nog wel een paar puntjes op de i gezet worden, maar al met al ben ik helemaal niet ontevreden met mijn progressie tijdens de afgelopen maand. Het blijft bij slingeren toch altijd weer verbazingwekkend hoe kleine aanpassingen in de techniek een compleet ander gevoel kunnen geven.

Nu is het zaak om zo fit mogelijk te worden en dit jaar mijn PR eindelijk eens een paar meter op te schroeven.